Story 39 : พี่แทยัง >O<
posted on 30 Nov 2009 13:08 by believe-me in My-Story
วันเสาร์มีเรียน และฉันก็ตื่นแต่เช้า(เหรอ?)ไปเรียนเพราะมีควิซ เรียนเก้าโมงครึ่ง ถึงห้องเรียนสิบโมงสิบนาที เปิดประตูเข้าไป ไม่มีที่นั่ง เวรกรรมอย่างมหาศาล
เห็นคนเขานั่งพื้นกัน กูก็นั่งบ้าง นั่งแม่งตรงขั้นบันได (แต่ไม่ขวางทางเดินนะเออ) แล้วรีบทำควิซอย่างรวดเร็ว แอบทำไม่ทัน ห้าข้อ ตอบไปข้อละห้าพยางค์ ทุเรศจริงๆ กู แต่ทำไม่ทันจริงๆ อ่ะ
ทำเสร็จก็กลับมานั่งที่เดิม นั่งคนเดียว รอพี่แพร แล้วก็เหลือบมองผู้ชายที่กำลังเขียนคำตอบอยู่ (ซึ่งมันส่งไม่ทันแล้ว -*-) เชี่ยแม่ง หล่อสัดๆ หล่อฉิบหายวายวอด คิดว่าถ้ากลับหอไปฉันจะบอกอิเบสว่า วันนี้ผู้ชายที่นั่งตรงขั้นบันไดข้างๆ กูหล่อแสรดดดดดด
ใส่เสื้อช้อปวิศวะมาแบบนี้ ฆ่ากูตายเถอะค่ะ พี่เขาก็คุยๆ หัวเราะกับเพื่อนเขาไป อร๊ายยยย อย่ามาหล่อแถวนี้ กูนั่งใกล้ๆ ห่างกันไม่ถึงสามนิ้วจะเป็นลมตาย มีควิซข้อหนึ่งถามว่า "ความรักคืออะไร" พี่เขาก็หันไปถามเพื่อน
เพื่อนเขาก็หัวเราะ แล้วบอกว่า มึงก็เขียนไปเหอะ สิ่งที่สวยงาม และด้วยความที่เพื่อนเขาอารมณ์ดีก็หันมายิ้มๆ ให้ฉัน แล้ว...แล้ว....แล้วพี่เขาก็หันมายิ้มให้ฉันด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
แอร๊กกกกกกกกกกกก ทำแบบนี้กูยอมวิ่งไปซื้อปืนแล้วเอามาให้ยิงหัวใจกูเลยค่ะ โฮกกกกกกก ฆ่ากูเถอะๆๆๆๆๆๆๆๆ กูจะตายเอาจริงๆ ผู้ชายหล่อแสรดขนาดนี้ยิ้มให้ระยะห่างสามนิ้ว >////////< ลาตายสามแสนวินาที
แบบ ช่วยหันมาถามกูได้ป่ะว่าความรักคืออะไร กูจะรีบตอบทันทีเลยว่า
"คือพี่นั่นแหละค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา" (อิบ้า)
แต่นั่งคิดไปคิดมา พี่เขาหน้าคุ้นๆ ได้ยินกลุ่มผู้หญิงข้างๆ กระซิบกัน นั่นไง!! ใช่เลย พี่คนนี้ ชายในฝันของอิเบสนี่หว่า รีบออกไปโทรบอกมันด่วน พอกลับเข้าไป พี่เขาก็ไปแล้ว ไอ้เราก็เลยย้ายที่ เลื่อนไปนั่งข้างหน้าอีกหน่อย
ใครจะรู้ว่าอีกครึ่งชั่วโมงเขาก็กลับมา เสือกมานั่งติดกับกูเหมือนเดิมอีกแสรด!!! (เพราะเขาไม่มีที่นั่งไง) โอ้ยยย ตอนนั้นพี่แพรมาช่วยชีวิตพอดี ก็เลยคุยๆ กับพี่แพรไป โกดมีนัมข้างหลังกูนี่ไม่ไหวแล้ว
พี่แพรถามว่าชื่ออะไร ไม่รู้จะบอกยังไง คือไหล่พี่เขาแทบจะชนหลังกูอยู่แล้ว กูขอเขินบ้างได้ป่ะ ให้เวลากูหายใจบ้างเถอะ >O< บอกพี่แพรไม่ถูก พยายามใช้โค้ดลับ พี่แพรก็เลยถามว่า "ชื่อแทยังใช่ป่ะ"
ถูกกกกกกกกกกก ใช่เลยยยย ชื่อแทยัง ที่หล่อกว่าทงยองเบแห่งบิ๊กแบงประมาณสามแสนเท่าพอดี และน่าจะสูงกว่าทงยองเบเกือบสิบห้าเซนติเมตรด้วยมั้ง (ไม่ได้ว่าพี่เบ้เตี้ยนะเอออออ)
สักพัก อิเบสก็มา อิควาย ได้ข่าวมึงไม่ได้ลงเรียนเซคเดียวกับกู มาซิทอินดูผู้ชายซะงั้น เฮ้ยยย แต่พี่เขานั่งใกล้ๆ อย่างนี้ไม่ดีนะ มองหน้าไม่ได้เลย เลยต้องแอบมองผ่านๆ ตอนพี่เขานอนหลับแล้วเอาหัวพิงกำแพง
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อย่างกับในนิยาย >O< (ถ้าในห้องเรียนไม่มีนักศึกษาอีกเกือบห้าร้อยคนน่ะนะ -___-")
ท่องเอาไว้ พี่เขาเป็นผู็้้ชายของผู้หญิงเกือบทั้งมหาลัย (เวอร์ไป) เป็นผู้ชายของอิเบสด้วย แล้วฉันเพิ่งมากรี๊ดทำม๊ายยยยย ทำไมพี่เขามาทำให้กูหวั่นไหวตอนนี้ (อินี่เพ้อมากกกกก)
พอดีวันเสาร์แม่มาหาด้วย เลยเอาไปเพ้อให้แม่ฟังต่อ (อาการหนักจริงๆ -___-")
พอเรื่องพี่แทยังแค่นี้เถอะ ย้อนกลับไปอ่านทุกบรรทัด อินี่แม่งเพ้อจริง บ้าผู้ชายไปวันๆ ไร้สาระได้อีกกู
PS.
วันศุกร์ที่ผ่านมา อยู่ๆ พี่แพรก็บอกว่า
"อิหงส์ ฉันจะอวยพรให้แกนะ ขอให้จียงแกกลายเป็นคนปกติซักที" ขอสาธุ อนุโมทนานะพี่แพรรรรรรรร
คุยโทรศัพท์กับอินัด ทั้งบ่นทั้งด่าอิจีให้มันฟังจนมันต้องถามว่า
"ตกลงมึงชอบอิจีป่ะเนี่ย?"
เอาจริงๆ นะ
กูไม่รู้เลยว่ะ